رکوئيم موتسارت
رکوئیم در ر مینور، ک. 626 (1791)
رکوئیم، نوعي موسيقي مذهبي است که برای طلب آمرزش ارواح مردگان اجرا میشود. گرچه موتسارت پیش از به پایان رساندن آفرینش رکوئیم سترگش در گذشت، اما این اثر یکی از عالی ترین آثار مذهبی کرال دوره کلاسیک است. موتسارت در واپسین دو ماه زندگیش، نه (9) موومان کامل و بخشی از موومان دهم رکوئیم را ساخت. چنان که نقل کرده اند، موتسارت با وخیم شدن حالش هر چه بیشتر متقاعد شده بود که این اثر، رکوئیم مرگ خود او است و در بستر مرگ نیز کوشید تا آن را به پایان برساند.
پس از مرگ موتسارت، دوست و شاگردش فرانتز زاور زوسمایر به تکمیل طرح ناتمام او برای ارکستراسیون اثر، به پایان رساندن موومان ناتمام و افزودن چهار موومان دیگر به آن پرداخت. این که افزوده های زوسمایر تا چه اندازه منطبق با منظور و خواست موتسارت بوده است، بر ما آشکار نیست. شاید زوسمایر در این کار، طرح های ناتمام موتسارت را به کار گرفته باشد، طرح هایی که از میان رفته اند.
موتسارت تونالیته ر مینور رکوئیم را ملازم حالت هایی پیشگویانه، پر کشاکش و تراژیک قرارداده است.( او این تونالیته را در آغاز تیره و تار اوورتور اپرای دون ژوان و صحنه ظاهر شدن مجسمه فرمانده در پایان اپرا نیز به کار گرفته بود) وقار و شکوه این اثر با صداهای تیره و بم ارکستر، ژرفای بیشتر می یابد، ارکستری که فقط شامل هورن های باس (کلارینت های باس)|، باسون ها، ترومپت ها و ترومبون ها ( سازهای بادی مرسوم در آثار مذهبی)، تیمپانی، زهی ها و ارگ است و در آن فلوت و کلارینت که صدایی روشن تر دارند به کار نرفته است.
رکوئیم موتسارت دارای موومان هایی ویژه کر، تکخوان ها و آمیزه ای از هر دو است و در آن سبک هایی بس متنوع، از فوگ باروک گرفته تا بخش های کم و بیش اپرایی ویژه تکخوان ها یا گروهی از آوازخوانان، با یکدیگر پیوند خورده اند.
کنسرت مایستر: علی جعفری پویان
نوازنده و کر مایستر: آلوین آوانسیان
نوازنده تیمپانی: محمد پناهی نژاد
رهبری کر و ارکستر را علیرضا شفقی نژاد رهبر ثابت گروه بر عهده دارد.
خوانندگان سولو در این برنامه عبارتند از:
سوپرانو: مانا کاشیان
آلتو: شهناز خاکی نهاد، آناهیتا حسین زاده
تنور: علیرضا عبدالکریمی
باس: مهرداد بابائی، مجید گرامیان
جمعه در تالار وحدت کنسرت رکوئيم موتسارت و رکوئيم فوره راديدم و بسيار لذت بردم.
